Właśnie dostałam biegunki - jak miło. Można powiedzieć, że motywacja aby podnieść dupę z łóżka znalazła mnie sama.
O czym to ja, ach tak - mój facet, powiedział (napisał), że być moim facetem nie chce. Nie jest mi z tego powodu bardzo smutno, ani nie jestem podłamana, tak właściwie to chyba trochę się tego spodziewałam. Spędziliśmy miło walentynki podczas których rozkminialiśmy (nie) moją teorię tego, że: jak się czegoś chce i może to się to robi, na przykładzie wspólnej nocy i ewentualnego seksu. Propozycja wyszła od mojego faceta, a ja w sumie chciałam i mogłam, ale jednak odmówiłam - tak analizowaliśmy to wspólnie! Mój facet nie do końca mnie rozumiał. Co raz to na nowo ubierałam moje myśli w inne słowa, a on zamiast powiedzieć w końcu "tak rozumie Cię" to tylko wpatrywał się we mnie i przecząco kręcąc głową rzucał coś w stylu: ale to nie ma sensu. Pasowało mi to. Ludzie często mówią "rozumiem Cię", w momencie, w którym tylko im się tak wydaje, okrywając swojego rozmówcę płaszczykiem własnych poglądów. Mój facet tego nie robił i Bóg zapłać mu za to, bo dzięki temu, że wspólnie przedefiniowaliśmy pewne pojęcia ja sama dla siebie też lepiej je zrozumiałam.
Stwierdziliśmy wspólnie, że ja nie chcę seksu i to nie logiczne, że wspólna noc, w moim odczuciu równa się z seksem, bo przecież to, że razem zasypiamy nie musi nic oznaczać i już na pewno nie musi kończyć się jak na filmie dla dorosłych.
Ale za dużo w moim życiu jest rzeczy, które nic nie znaczą, a na tym etapie naszej relacji seks byłby kolejną z nich.
Podczas walentynkowego wieczoru dość często zmienialiśmy lokalizację i przy którymś już z kolei drinku w kolejnym barze (jednym z moich ulubionych), mój facet powiedział, że zależy mu na naszej relacji i chciałby abyśmy ją utrzymywali niezależnie, w którą stronę się ona rozwinie. To właśnie te słowa dały mi do myślenia, bo ja planowałam zastosować tu system zero jedynkowy: angażuję się i albo coś z tego wyjdzie, albo nie. Niestety zaangażować się nie zdążyłam.
A propos - mój facet zarzucił mi, albo raczej przyznał, że on tak czuje - że nie jestem zaangażowana w tą relację. Miał rację, bo znamy się krótko, właściwie dopiero się poznajemy, ja mam nie za dobre doświadczenia ze związków w ostatnim czasie, a w międzyczasie rozdaje numer telefonu innym. Jestem psem goniącym samochody. Nie wiedziałbym co robić dalej gdybym jednego złapał. Po prostu... robię rzeczy.
Ale miałam plan się zaangażować, upiekłam ciastka (w dom jestem kiepska i ciastka też wyszły kiepskie), zakończyłam inne relacje, w których pojawiał się flirt i może kiedyś mogłyby przerodzić się w "coś", zrezygnowałam ze spotkań z innymi chłopakami z szybkich randek i zrobiłam to nie dlatego, że mój facet tego chciał, albo, żeby komuś cokolwiek udowodnić - chociażby sobie. Zrobiłam to, bo on był najlepszy, a ja zdecydowałam się na wybór zero jedynkowy i wybrałam jego... a przynajmniej chciałam wybrać.
I teraz została tylko pustka. Ale ja lubię pustkę, uważam, że jest twórcza i daje przestrzeń na coś nowego, na działanie, na zmianę.
Mam przeczucie, że to nie jest ostatni raz kiedy piszę o moim facecie, ale na razie skupię się na zwiększonym przyjmowaniu płynów i nie będę wybiegać daleko w przyszłość. Jak człowiek za bardzo czegoś chce to może zrobić sobie kuku.
Niedługo przeprowadzka, nowa przestrzeń, nowi ludzie, nowe nawyki i doświadczenia.
Chyba czas ogarnąć dupę i doprowadzić do porządku te stare.
(Nie zgadniecie kto właśnie pyta jak mija mi niedziela).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz